Tiffany – I think we’re alone now (1987)

Tiffany – I think we’re alone now
Tiffany
Tiffany Darwish was net 16 toen ze wereldwijd doorbrak met dit nummer. Een nummer 1-hit in de VS, UK, Canada en Ierland was niet slecht voor een 2e single (debuut ‘Danny’ flopte), in onze Top 40 bereikte ze een 2e plek

(o) Tommy James and the Shondells – I think we’re alone now (1967). Het nummer is geschreven en mede geproduceerd door Ritchie Cordell, die ook ‘Mony mony’ (de coverversie van Billy Idol bereikte in de VS plek 1, hier haalde het de tipparade niet eens) schreef voor James. De originele ‘I think we’re alone’ was een top 5 hit in de VS, hier zal het zelden in de ether zijn gedraaid.

Tiffany had aanvankelijk weinig trek om het nummer op te nemen, nadat ze het origineel hoorde. Ze vond het nogal ouderwets, maar ze had blijkbaar wel door dat dit concept werkte. Begin ’88 bracht ze ‘I saw him standing there’ uit, een cover van Beatles-track ‘I saw her standing there’.

Het succes ebte snel weg, toch is Tiffany al die jaren gewoon muziek blijven maken. In 2016 kwam nog een album (‘A million miles’) uit, voor de nieuwsgierigen.

Top 40-notering

Het origineel:

Big Shaq – Mans not hot (2017)

Big Shaq – Mans not hot
Big Shaq
Engelse rapper van Ghanese komaf, geboren als Michael Dapaah. Als fictieve straatrapper Big Shaq neemt deze komediant ook een bijbehorende clip op met cameo’s van o.a. Broederliefde en DJ Khaled

(o) 67 ft. Giggs – Let’s lurk (2016). Sample komt uit deze track. Giggs is een Londense rapper, die vanaf rond 2005 actief is en al eens samenwerkte met Mike Skinner en B.o.B. In ’17 werkt hij samen met de populaire Drake op nummers ‘No long talk’ en ‘KMT’. 67 Is een rapperscollectief uit Zuid Londen, vernoemd naar de telefooncode van de buurt waar ze vandaan komen.

Top 40-notering

Boney M – Rivers of Babylon (1978)

Boney M – Rivers of Babylon
Rivers of Babylon
Grootste hit van het jaar 1978 in ons land, met 400.000 verkochte singles en 9 weken lijstaanvoerder in de Top 40. In de UK is het nummer (bij schrijven 11 dec. 2017) nummer 7 op de lijst van bestverkochte singles ooit

(o) The Melodians – Rivers of Babylon (1971). Dit Jamaicaanse trio wordt opgericht in 1965 in een tijd dat reggae nog in ontwikkeling is. Na met meerdere producers te hbben gewerkt, neemt de groep met Leslie Kong (ontdekker van o.a. Jimmy Cliff). Het is een religieus lied, dat gaat over de terugkeer van het paradijs naar het beloofde land. Dit land -Zion genaamd- moet Ethiopië zijn geweest, het land waar volgens de rastafari “King Alpha” (één van de bijnamen van Hale Selassie) regeert.

‘Rivers of Babylon’ doet het wel redelijk in het thuisland, daarbuiten lijkt het niet het beoogde succes te behalen, zoals het door Desmond Decker-ook door Kong geproduceerde- eerder uitgebrachte ‘The Israelites’. Het krijgt pas aandacht als het wordt gedraaid in Jamaicaanse succesfilm “The harder they come”. Deze film zet ook reggae internationaal in de etalage.

Boney M

Duitser Frank Farian is in die periode wel bezig met een solocarrière, die niet echt van de grond komt. Halverwege jaren ’70 besluit hij discogroep Boney M op te richten met zangeressen en een voorman/danser. Dit blijken Marcia Barrett, Liz Mitchell, Maizie Williams en Bobby Farrell. Laatstgenoemde blijkt amper een woord te hebben ingezongen (wél tijdens concerten), iets wat Farian graag voor zichzelf hield. Wereldhits volgen, zo ook ‘Rivers of Babylon’, dat in een discojasje toch wat gek afsteekt tegenover de serieuze ondertoon van het origineel. Het blijkt wel de definitief wereldwijde doorbraak van de groep.

Op de hoes van de single werpt Farian zich nog schaamteloos op als medecomponist van het nummer. Dit wordt niet echter overgenomen in andere bronvermeldingen.

Wellicht nog geinig om te vermelden is de parodieversie van het Belgische De Strangers, onder de titel ‘Den Dopper’.

Top 40-notering

Lees het volledige verhaal in “Het plaatjesboek” door Leo Blokhuis.

 

The Animals – House of the rising sun (1964)

The Animals – House of the rising sun

House of the rising sun

(o) Clarence Ashley & Gwen Foster – Rising sun blues (1933). Ashley is een rondreizende muzikant, Foster een mondharmonicaspeler, samen maken ze de oudst bekende opname van het lied. Het is Alan Lomax, die van vele traditionals een eerste opname maakte, met een jonge Georgia Turner een versie opneemt in ’37, die vooral qua tekst als blauwdruk geldt voor de -honderden- latere versies.

Toch is het lied ouder, want hierboven gaat het alleen om geregistreerde opnamen. Waar en wanneer het volkswijsje is ontstaan is onduidelijk, vermoedelijk stamt de melodie uit de 17e of 18e eeuw. De tekst zou in de 19e eeuw zijn ontstaan, maar dan is ook interessant waar het lied dan over gaat.

Want naar welk huis in New Orleans wordt nu verwezen? Het ene verhaal refereert aan een bordeel, dat in 1822 zou zijn afgebrand. Een andere versie gaat over een vrouwengevangenis, waar een ronde koepel in het dak de eerste zonnestralen (House of the rising sun) door liet. Het dichtst bij de waarheid zal Ted Anthony, die jarenlang onderzoek deed naar de oorsprong en dit in boek “Chasing the Rising sun” verwerkte.

Broadway-ster (met een opvallend tragische levensloop) Libby Holman neemt met zwarte folkzanger en gitarist Josh White een sterke versie op (als ‘House of the rising sun’). Opvallend, vooral omdat het in ’42 nog érg goed ongebruikelijk is om als blanke vrouw het podium te delen met een donkere man. Vele folk- en bluesartiesten als Leadbelly (’44), Pete Seeger (’58) en Joan Baez nemen hun versie op.

Van Ronk, Dylan and The Animals

Nina Simone nam ook een versie op, maar de grote inspiratie voor The Animals kwam van Dave van Ronk. Deze zanger -met zowel jazz- als bluesroots- is als het ware een mentor voor een nog jong Bob Dylan. Als van Ronk ‘The house..’ een sterke gitaarsound meegeeft in ’61, duurt het niet lang voordat Dylan zijn versie opneemt. Maar de populariteit van de laatste doet een sterk balende  van Ronk besluiten het niet meer te spelen. Men dacht immers dat híj het van Dylan geleend zou hebben. Toch kon Dylan het nummer ook niet lang spelen, mensen zouden inmiddels denken dat hij het af had gekeken bij The Animals.

The Animals maken natuurlijk de meest memorabele versie, die -erg ongebruikelijk voor een polied uit dié tijd- 4,5 minuut duurt. Toetsenist Alan Price krijgt de credits als arrangeur, vanwege het sterk staaltje orgelwerk. Sterker nog, het was de eerste (Hammond-)orgelsolo in de popmuziek.

Eerste opname:

 

Versie van Libby Holman & Josh White

En natuurlijk de meest memorabele versie

Simone Kleinsma (duet met Paul de Leeuw) – Zonder jou (1995)

Simone Kleinsma (duet met Paul de Leeuw)
Simone Kleinsma
Deze nummer 3-hit was niet de laatste samenwerking tussen Simone Kleinsma en Paul de Leeuw. Met single ‘Tweestrijd’ wordt in ’96 een 35e plek in de Top 40 behaald en een jaar later bereikt ‘Uiteind’lijk vond ik jou’ de Tipparade Beluister track

(o) Andrea Bocelli & Gerardina Trovato – Vivere (1994). Trovato schrijft en componeert dit lied met Angelo Anastasio en Celso Valli. De laatste heeft voor bijna alle grote Italiaanse artiesten geproduceerd, ook Eros Ramazotti. Trovato nodigt Bocelli, na een ontmoeting bij een concert van Zucchero, uit om het nummer samen met haar te zingen. Dat gaat zeer van harte, want Bocelli is regelmatig te gast op het podium tijdens haar Italiaanse tour. Beluister origineel

In 2007 neemt Bocelli het nummer op met landgenote Laura Pausini (van ‘La solitudiné’) in zowel het Engels (‘Dare to live’) als het Spaans (‘Viva ya’). Laatstgenoemde wordt nog genomineerd voor “Record of the Year” tijdens de Latin Grammy Awards.

Top 40-notering

René Klijn – Mr. Blue (1993)

René Klijn – Mr. Blue
Mr. Blue
René Klijn stond in ’93 5 weken op nr. 1 in de Top 40 met ‘Mr. Blue’. Scoorde in ’88 met boyband Bam to Bam bam nog een Tipparade-hitje met ‘Like a locomotion’

(o) Yazoo – Mr. Blue (1983). Yazoo was een Britse elektropopgroep, bestaande uit Vince Clarke (ex-Depeche Mode) en Alison Moyet. Clarke stapt in ’81 uit Depeche Mode, voordat hij Yazoo opricht en met Moyet dikke hit ‘Don’t go’ scoort. Al in ’83 gaat Yazoo ter ziele, Moyet scoort solo nog hits als ‘Devil called love’ en Clarke beleeft nog een succesvolle periode met Erasure.

Rene Klijn was te gast in het televisieprogramma Schreeuw van de Leeuw van Paul de Leeuw. Hij vertelde in die uitzending openhartig over zijn ziekte AIDS. De uitzending werd beloond met de bronzen roos op het televisiefestival van Montreux en de Zilveren Medaille TV programs and Promotion Award op het New York Festival. In de uitzending zingt hij ‘Mr. Blue’, dat al snel op single verschijnt en een dikke hit wordt. Saxofoniste Candy Dulfer is nog actief op deze single, net als Cor Bakker.

Er worden nog plannen gemaakt om een album op te nemen, maar dat blijkt ten spijt. Klijn overlijdt op 5 september 1993 en wordt slechts 30 jaar oud. In 2007 brengt Paul de Leeuw nog een ode aan René, als de beelden op een groot scherm te zien zijn en het nummer uit de speakers schalt in een vol Gelredome.

Top 40-notering

John Legend – Used to love U (2004)

Jon Legend – Used to love U
John Legend
Dit was de debuutsingle van deze Amerikaanse zanger Beluister track

(o) The 45 King – Who’s in the house (1989). “Just throw your hands in the air” luidt de tekst van de vocale sample uit deze track, dat in ‘Used to love U’ klinkt. Beluister sample (na 1min33s)

The 45 King is een New Yorkse hiphopproducer en DJ, geboren als Mark James. Hij legt zich als artiest voornamlijk op het breakbeatgenre en heeft met ‘The 900 Number’ (1987, zie ook Kool Keith) toch een invloedrijke track afgeleverd. Toch zullen de wereldhits ‘Hard knock life’ van Jay-Z en ‘Stan’ van Eminem meer ogen openen. Op deze tracks tekende The King 45 namelijk voor de produktie.

Terug naar John Legend, met ‘Used to love U’ begon het allemaal voor de zanger. Met hulp van Kanye West werkt Legend aan zijn debuutplaat ‘Get lifted’, waarop ook de bovengenoemde debuutsingle van de zanger.  Toch reikt het nummer niet verder dan een 2e plek in de Tipparade. Opvolger ‘Ordinary people’ doet het al een stuk beter.

Toch breekt John Legend pas echt door met opvolgplaat ‘Once again’ met hits ‘Save room’ en ‘ P.D.A. (We Just Don’t Care)’. Ook hierop krijgt hij weer hulp van West.

Top 40-notering

Jacob Banks – Unknown (to you) (Timbaland remix) (2017)

Jacob Banks – Unknown (to you) (Timbaland remix)
Jacob Banks
Weer zo’n mooi voorbeeld van een remixversie dat het origineel wat in de schaduw zet. Daarom op deze site ook aandacht voor het origineel. Timbaland deed zo’n remix al eerder, zoals ‘Apologize’ van OneRepublic Beluister track

(o) Jacob Banks – Unknown (to you) (2015). Deze versie stamt van Banks’ 2e EP ‘The Paradox’. Zijn debuut-EP verschijnt in 2013 onder de naam ‘The Monologue’, waarop single ‘Worthy’, dat in TV-hit “Suits” wordt gebruikt. Niet lang daarna verleent hij zijn stem aan tracks van o.a. Sigma (‘Redemption) en Chase & Status (‘ Alive’). Zijn samenwerking met Seeb (‘What do you love’ uit ’16) doet Banks voor het eerst in de Tipparade belanden.

De zanger, vooral herkenbaar aan zijn rauwe stem, beschrijft op Unknown de stroeve band met zijn vader. De overbekende producer Timbaland geeft de track een slepende beat en zodoende wat extra hitpotentie, met resultaat. Beluister origineel

Top 40-notering

 

 

 

 

Bløf ft. Geike Arnaert – Zoutelande (2017)

Bløf ft. Geike Arnaert – Zoutelande
Zoutelande
‘Zoutelande’ is een samenwerking tussen de Zeeuwse band en voormalig zangeres van het Vlaamse Hooverphonic, Geike Arnaert Beluister track

(o) Bosse ft. Anna Loos – Frankfurt oder (2011). Duitse zanger, geboren als Axel Bosse, is brengt muziek uit vanaf 2005, maar nog steeds zit er een stijgende lijn in de chart noteringen. Zijn laatste plaat ‘Engtanz’ bereikt in Duitsland zelfs de 1e positie. Beluister origineel

Een landgenoot van Bosse met een nog veel grotere staat van dienst is Herbert Grönemeyer. In 1988 scoort hij ook in ons land een hit met ‘Halt mich’. Sinds 2004 kennen hij en de leden van Bløf elkaar en hebben ook enkele keren het podium gedeeld. Het lijkt de Zeeuwen wel een goed idee wat Duitstalige nummers in een Nederlandstalig jasje te steken. Grönemeyer stuurt via een Spotify-lijstje wat ideeën en daar zit dan ook ‘Frankfurt oder’ bij. De rest is zo in te vullen.

Top 40-notering

 

King Bee – Back by dope demand (1990)

King Bee – Back by dope demand
Back by dope demand
Amsterdamse formatie met een internationaal karakter. Leden MC Pryme, DJ Allstar Fresh en B.C. Boy maakten dance met hiphop invloeden, toch wel een gebruikelijk geluid voor de tijd dat ‘Back by dope demand’ uitkwam

(o) Herbie Hancock – Wiggle-waggle (1970). Hancock is één van de grote jazziconen en heeft in de meerdere decennia die hij actief is, veel pionierswerk gedaan. Van jazzrock en funk tot fusion, Herbie heeft naam gemaakt groot artiest. Niet alleen als componist, maar ook als begeleider van o.a. Miles Davis.

‘Wiggle-waggle’ verschijnt in een tijd, waarin Hancock behalve jazz, nu ook soul- en funkinvloeden toelaat. Deze track vormt de duixelijke basis voor de King Bee-klassieker.

(o) Tuff Crew – Going the distance (1989). Vocale sample met de bepalende tekst ‘Back by dope demand’ komt toch echt van dit nummer.

Top 40-notering