Disturbed – The Sound of silence (2015)

Disturbed – The sound of silence
Sound of silence
Deze Amerikaanse band behoort toch tot de groteren in metalwereld vanaf 2000. Deze cover -een ballad met een rauwe rand- komt van hun album ‘Immortalized’ Beluister cover

(o) Simon & Garfunkel – The sound of silence (1965). Aanvankelijk verscheen een versie met alleen akoestische instrumenten. Later besloot producer Tom Wilson om elektrische toe te voegen, om het te smeden tot de versie die wij nu kennen.

De versie van Simon & Garfunkel is niet te overtreffen, al is de opvallende cover van Disturbed een zeer geslaagde. Zelfs Paul Simon was zeer te spreken over de versie van Disturbed. De Top 2000 van 2016 kwam deze binnen op plek 518. Het origineel blijft echter voor in de hiërarchie op nummer 23. Beluister origineel

New Order – Blue monday (12″ single) (1983)

Best verkopende 12″ single ooit, deed het destijds goed in de danceclub scene, met een lengte van 7,5 minuut bepaald geen radioplaat. In ’88 en ’95 volgde een re-issue van ‘Blue Monday’. Het nummer sloeg volgens muziekjournalisten destijds een brug tussen seventies disco en techno, dat halverwege jaren ’80 in opkomst kwam. Het boorde voor de dance muziek een nieuw publiek aan. De hoes, in de vorm van een floppy-disc, zorgde voor een hoge kostenpost

(o) Kraftwerk – Uranium (1975). Sample, een soort galmende keyboard-toon. Bepalend voor de sfeer op ‘Blue Monday’.

(o) Summer, Donna – Our love (1979), productie door Giorgio Moroder, ook verantwoordelijk voor de beat. Deze beat was in de productie van ‘Blue monday’ wel wat aangepast.

New Order’s songwriter en co-producer Bernard Sumner verklaarde ook te zijn geïnspireerd door track ‘Dirty talk’ (1982) van Italo-dance duo Klein + M.B.O.

Top 40-notering

 

Nirvana – The man who sold the world (1994)

Nirvana – The man who sold the world
Nirvana Bowie
Van het legendarische MTV Unplugged Concert opgenomen in New York, waarbij toen al mensen wisten getuige te zijn van een heel bijzonder optreden in 1993. Het lied een groep zien die een brede muziekpalet beheerste en zeer goed voor de dag kwam, zowel met eigen nummers als covers, waaronder deze. Het concert kwam als album pas november ’94 uit, 7 maanden na de dood van zanger Kurt Cobain

(o) Bowie, David – The man who sold the world (1971). De titel is een verwijzing naar het boek ” The man who sold the moon” van Robert Heinen, de tekst had er minder mee van doen. Het fungeerde als B-kant van single ‘Space Oddity’. Andere versies van ‘ The man who sold the world’ kwamen van o.a. Simple Minds en Midge Ure (Ultravox). Grootste hit was de versie van zangeres Lulu. Die nam een niet onverdienstelijke versie op, gestimuleerd (en geproduceerd) door Bowie en vaste gitarist Mick Ronson. Ze moest voor de opname wel veel roken, om zo een hese stem te verkrijgen.

Heart – Alone (1987)

Heart – Alone
Alone
Amerikaanse rockgroep rond zusjes Ann en Nancy Wilson. De band uit Seattle breekt halverwege jaren ’70 door met hits als ‘Crazy on you’ en ‘Barracuda’

(o) I-Ten – Alone (1983). Project van Tom Kelly en Billy Steinberg, als duo verantwoordelijk voor het schrijven van vele classics als ‘True colors’ (Cindy Lauper), ‘Like a virgin’ (Madonna), ‘ Eternal flame’ (The Bangles) en ‘So emotional’ (Whitney Houston). Ook met ‘Alone’ blijkt dat de 2 schrijvers er weer er classic bij hebben, zij het 4 jaar later.

Top 40-notering

 

Wham! – Last Christmas (1984)

Één van de grootste kersthits ooit, geschreven door George Michael over de liefde van zijn vorige kerst, die deze kerst alweer een ander gevonden had. Oorspronkelijk een dubbele A-kant met ‘Everything she wants’, vanaf de jaren ’90 nog vele malen opnieuw uitgebracht, vooral in Groot-Brittannië. Hierdoor is het daar inmiddels de best verkochte single ooit, die nooit de nr 1-positie heeft bereikt

(o) Martin, David- Can’t Smile without you (1978). Geschreven door schrijverstrio door David Martin, Geoff Morrow en Chris Arnold, die het zelf oorspronkelijk opnam. Toch was het Barry Manilow die er de grote hit mee scoorde. De gelijkenis qua melodie was volgens rechthebbenden van Dick James Music treffend en leidde tot een rechtzaak. Nog voordat de rechter tot een uitspraak kwam schikten de 2 partijen en spraken af dat Michael de royalty’s deels zou schenken aan een stichting die de Ethiopische honger en droogte bestrijden. Toch is het niet onomstotelijk aangetoond dat Michael echt de melodie van dit nummer heeft overgenomen en blijft het bij een suggestie, waardoor de naam van de Wham!-zanger wel was gezuiverd van enige vorm van plagiaat. 

Top 40-notering

Williams, Robbie – Mr. Bojangles (2002)

In 2000 verscheen Willams-album ‘Sing when you’re winning’, een jaar later was het de beurt aan titelvariant en opvolger ‘Swing when you’re winning’, vol met covers van “popstandards”. De bigbandsound gaat hand in hand met een jazzy zang, resulterend in songs als ‘Somethin’ stupid’ (zie aldaar), ‘It was a very good year’ en ‘Mr. Bojangles’

(o) Walker, Jerry Jeff – Mr. Bojangles (1968). Gecoverd door niet de minste namen, zoals Harry Nilsson, Nina Simone en Sammy Davis Jr.

Top 40-notering