The Animals – House of the rising sun (1964)

The Animals – House of the rising sun

House of the rising sun

(o) Clarence Ashley & Gwen Foster – Rising sun blues (1933). Ashley is een rondreizende muzikant, Foster een mondharmonicaspeler, samen maken ze de oudst bekende opname van het lied. Het is Alan Lomax, die van vele traditionals een eerste opname maakte, met een jonge Georgia Turner een versie opneemt in ’37, die vooral qua tekst als blauwdruk geldt voor de -honderden- latere versies.

Toch is het lied ouder, want hierboven gaat het alleen om geregistreerde opnamen. Waar en wanneer het volkswijsje is ontstaan is onduidelijk, vermoedelijk stamt de melodie uit de 17e of 18e eeuw. De tekst zou in de 19e eeuw zijn ontstaan, maar dan is ook interessant waar het lied dan over gaat.

Want naar welk huis in New Orleans wordt nu verwezen? Het ene verhaal refereert aan een bordeel, dat in 1822 zou zijn afgebrand. Een andere versie gaat over een vrouwengevangenis, waar een ronde koepel in het dak de eerste zonnestralen (House of the rising sun) door liet. Het dichtst bij de waarheid zal Ted Anthony, die jarenlang onderzoek deed naar de oorsprong en dit in boek “Chasing the Rising sun” verwerkte.

Broadway-ster (met een opvallend tragische levensloop) Libby Holman neemt met zwarte folkzanger en gitarist Josh White een sterke versie op (als ‘House of the rising sun’). Opvallend, vooral omdat het in ’42 nog érg goed ongebruikelijk is om als blanke vrouw het podium te delen met een donkere man. Vele folk- en bluesartiesten als Leadbelly (’44), Pete Seeger (’58) en Joan Baez nemen hun versie op.

Van Ronk, Dylan and The Animals

Nina Simone nam ook een versie op, maar de grote inspiratie voor The Animals kwam van Dave van Ronk. Deze zanger -met zowel jazz- als bluesroots- is als het ware een mentor voor een nog jong Bob Dylan. Als van Ronk ‘The house..’ een sterke gitaarsound meegeeft in ’61, duurt het niet lang voordat Dylan zijn versie opneemt. Maar de populariteit van de laatste doet een sterk balende  van Ronk besluiten het niet meer te spelen. Men dacht immers dat híj het van Dylan geleend zou hebben. Toch kon Dylan het nummer ook niet lang spelen, mensen zouden inmiddels denken dat hij het af had gekeken bij The Animals.

The Animals maken natuurlijk de meest memorabele versie, die -erg ongebruikelijk voor een polied uit dié tijd- 4,5 minuut duurt. Toetsenist Alan Price krijgt de credits als arrangeur, vanwege het sterk staaltje orgelwerk. Sterker nog, het was de eerste (Hammond-)orgelsolo in de popmuziek.

Eerste opname:

 

Versie van Libby Holman & Josh White

En natuurlijk de meest memorabele versie

Simone Kleinsma (duet met Paul de Leeuw) – Zonder jou (1995)

Simone Kleinsma (duet met Paul de Leeuw)
Simone Kleinsma
Deze nummer 3-hit was niet de laatste samenwerking tussen Simone Kleinsma en Paul de Leeuw. Met single ‘Tweestrijd’ wordt in ’96 een 35e plek in de Top 40 behaald en een jaar later bereikt ‘Uiteind’lijk vond ik jou’ de Tipparade Beluister track

(o) Andrea Bocelli & Gerardina Trovato – Vivere (1994). Trovato schrijft en componeert dit lied met Angelo Anastasio en Celso Valli. De laatste heeft voor bijna alle grote Italiaanse artiesten geproduceerd, ook Eros Ramazotti. Trovato nodigt Bocelli, na een ontmoeting bij een concert van Zucchero, uit om het nummer samen met haar te zingen. Dat gaat zeer van harte, want Bocelli is regelmatig te gast op het podium tijdens haar Italiaanse tour. Beluister origineel

In 2007 neemt Bocelli het nummer op met landgenote Laura Pausini (van ‘La solitudiné’) in zowel het Engels (‘Dare to live’) als het Spaans (‘Viva ya’). Laatstgenoemde wordt nog genomineerd voor “Record of the Year” tijdens de Latin Grammy Awards.

Top 40-notering

Bløf ft. Geike Arnaert – Zoutelande (2017)

Bløf ft. Geike Arnaert – Zoutelande
Zoutelande
‘Zoutelande’ is een samenwerking tussen de Zeeuwse band en voormalig zangeres van het Vlaamse Hooverphonic, Geike Arnaert Beluister track

(o) Bosse ft. Anna Loos – Frankfurt oder (2011). Duitse zanger, geboren als Axel Bosse, is brengt muziek uit vanaf 2005, maar nog steeds zit er een stijgende lijn in de chart noteringen. Zijn laatste plaat ‘Engtanz’ bereikt in Duitsland zelfs de 1e positie. Beluister origineel

Een landgenoot van Bosse met een nog veel grotere staat van dienst is Herbert Grönemeyer. In 1988 scoort hij ook in ons land een hit met ‘Halt mich’. Sinds 2004 kennen hij en de leden van Bløf elkaar en hebben ook enkele keren het podium gedeeld. Het lijkt de Zeeuwen wel een goed idee wat Duitstalige nummers in een Nederlandstalig jasje te steken. Grönemeyer stuurt via een Spotify-lijstje wat ideeën en daar zit dan ook ‘Frankfurt oder’ bij. De rest is zo in te vullen.

Top 40-notering

 

Fats Domino – Blueberry Hill (1956)

Fats Domino – Blueberry Hill
Fats Domino
Fats Domino (eigenlijke naam Antoine Domino Jr.) bleef tot op hoge leeftijd optreden (tot 2006), voordat hij op 24 oktober 2017 overleed. Verreweg zijn meeste hits dateren echter van de periode 1950-1962 Beluister track

(o) Sammy Kaye Orchstra – Blueberry hill (1940). De muziek is geschreven door Vincent Rose, de teksten van Larry Stock en Al Lewis. Het werd zes keer in 1940 opgenomen. Victor Records liet op 31 mei 1940 de opname door het Sammy Kaye Orchestra uitbrengen met zang van Tommy Ryan. Beluister origineel

Aanvankelijk had Glenn Miller Orchestra het meeste succes met dit nummer. In 1949 gaf Louis Armstrong er nog wat meer bekendheid aan. Toch duurde het tot ’56 voordat Fats Domino er een r&b-/rock ‘n roll standard van maakte. Toonaangevend muziektijdschrift Rolling Stone gaf ‘Blueberry hill’ al eens een 82e plek in de “500 Greatest Hits of all Time”.

Nadat de release van Domino volgden nog vele covers en niet van de minsten: Little Richard, Andy Williams, Elton John, maar ook Elvis Presley: Beluister deze versie

 

No Doubt – It’s my life (2003)

No Doubt – It’s my life
It's my life
Werd destijds opgenomen als single ter promotie van verzamelalbum ‘The Singles 1992-2003’. Zangeres Geen Stefani was op dat moment al druk bezig met haar eigen solocarrière

(o) Talk Talk – It’s my life (1984). Bereikte in ons land slechts de 30e plek in de Top 40, maar gezien de latere airplay op de radiostations was het op dat moment wel ondergewaardeerd. In Engeland bereikte het nummer in ’90 de hoogste positie, toen het nummer opnieuw werd uitgebracht ter promotie van een verzamelalbum.

Top 40-notering

Disturbed – The Sound of silence (2015)

Disturbed – The sound of silence
Sound of silence
Deze Amerikaanse band behoort toch tot de groteren in metalwereld vanaf 2000. Deze cover -een ballad met een rauwe rand- komt van hun album ‘Immortalized’ Beluister cover

(o) Simon & Garfunkel – The sound of silence (1965). Aanvankelijk verscheen een versie met alleen akoestische instrumenten. Later besloot producer Tom Wilson om elektrische toe te voegen, om het te smeden tot de versie die wij nu kennen.

De versie van Simon & Garfunkel is niet te overtreffen, al is de opvallende cover van Disturbed een zeer geslaagde. Zelfs Paul Simon was zeer te spreken over de versie van Disturbed. De Top 2000 van 2016 kwam deze binnen op plek 518. Het origineel blijft echter voor in de hiërarchie op nummer 23. Beluister origineel

New Order – Blue monday (12″ single) (1983)

Best verkopende 12″ single ooit, deed het destijds goed in de danceclub scene, met een lengte van 7,5 minuut bepaald geen radioplaat. In ’88 en ’95 volgde een re-issue van ‘Blue Monday’. Het nummer sloeg volgens muziekjournalisten destijds een brug tussen seventies disco en techno, dat halverwege jaren ’80 in opkomst kwam. Het boorde voor de dance muziek een nieuw publiek aan. De hoes, in de vorm van een floppy-disc, zorgde voor een hoge kostenpost

(o) Kraftwerk – Uranium (1975). Sample, een soort galmende keyboard-toon. Bepalend voor de sfeer op ‘Blue Monday’.

(o) Summer, Donna – Our love (1979), productie door Giorgio Moroder, ook verantwoordelijk voor de beat. Deze beat was in de productie van ‘Blue monday’ wel wat aangepast.

New Order’s songwriter en co-producer Bernard Sumner verklaarde ook te zijn geïnspireerd door track ‘Dirty talk’ (1982) van Italo-dance duo Klein + M.B.O.

Top 40-notering