Disturbed – The Sound of silence (2015)

Disturbed – The sound of silence
Sound of silence
Deze Amerikaanse band behoort toch tot de groteren in metalwereld vanaf 2000. Deze cover -een ballad met een rauwe rand- komt van hun album ‘Immortalized’ Beluister cover

(o) Simon & Garfunkel – The sound of silence (1965). Aanvankelijk verscheen een versie met alleen akoestische instrumenten. Later besloot producer Tom Wilson om elektrische toe te voegen, om het te smeden tot de versie die wij nu kennen.

De versie van Simon & Garfunkel is niet te overtreffen, al is de opvallende cover van Disturbed een zeer geslaagde. Zelfs Paul Simon was zeer te spreken over de versie van Disturbed. De Top 2000 van 2016 kwam deze binnen op plek 518. Het origineel blijft echter voor in de hiërarchie op nummer 23. Beluister origineel

Gordon, Nina – Straight outta Compton (2005)

Nina Gordon – Straight outta Compton
Straight outta Compton
Nina Gordon is de frontvrouw van formatie Veruca Salt, dat in 1994 nog een hitje scoorde met ‘Seether’. Deze zeer opvallende cover speelde ze al eens live en nam het daarnaast op in de studio met haar man en producer Jeff Russo Beluister cover

(o) N.W.A. – Straight outta Compton (1988). Deze track komt van het beruchte -maar ook geprezen- gelijknamige debuutalbum van N.W.A. In 2015 kwam het nummer zelfs voor het eerst in the Billboard 100, dankzij de release van de gelijknamige -autobiografische- film. Het album geldt als blauwdruk van de gangsta rap.

De versie van Nina Gordon is zeer opvallend door de zeer kalme akoestische benadering van het nummer. Discutabel vinden sommigen, onder meer vanwege het gebruik van het n-woord door een blanke vrouw. Anderen zien het als een gimmick, niet meer dan komisch bedoeld.

Het origineel ontleende destijds samples aan ‘Get me back on time, engine no. 9’ van Wilson Pickett, ‘Burn rubber on me’ van The Gap Band (remgeluid) en bekende drumsample van ‘Amen, brother’ door Winstons.

Soundgarden – Fopp (1988)

Soundgarden – Fopp
Fopp
Soundgarden was de eerste grunge-act die destijds een contract bij een groot label kreeg, nog ver voor Nirvana. 18 Mei 2017 bereikt ons helaas het bericht dat de geweldige zanger en frontman Chris Cornell is overleden. Hij werd 52 jaar

(o) Ohio Players – Fopp (1975). Deze Amerikaanse soul- en funkgroep behaalde al hun successen in de jaren ’70. Bekendste nummers zijn toch ‘Fire’ en ‘Love rollercoaster’ (gecoverd door Red Hot Chili Peppers).

Bastille ft. Ella Eyre – No angels (2012)

Bastille ft. Ella Eyre – No angels
Bastille
Londense groep, vernoemd naar de Franse bestorming van de Bastille in Parijs, het begin van de Franse revolutie. Aanvankelijk een éénmans-project van Dan Smith, maar vormde vanaf 2010 een band om zich heen

(o) TLC – No scrubs (1998).

Bastille brengt de muziek in deze periode nog in eigen beheer uit. Toch wordt de groep in 2012 al door diverse media opgemerkt als singles ‘Overjoyed’ en ‘Bad blood’ verschijnen. Beide singles komen van debuutalbum ‘Bad blood’, waarvan ook 4e single -en doorbraak- ‘Pompeii’. Er komen zelfs nog een 5e en 6e single van uit, waarbij ook de laatste, ‘Things we lost in the fire’.

Far Corporation – Stairway to heaven (1985)

Far Corporation-  Stairway to heaven
Stairway to heaven
Frank Farian (ook de man achter Boney M en later Milli Vanilli) was de oprichter van deze gelegenheidsgroep Frank Farian Corporation, verkort tot Farian Corporation. Aanvankelijk deden ook nog leden van Boney M mee, toch bestond de kern uit leden van Toto

Beluister cover

(o) Led Zeppelin – Stairway to heaven  (1971). Een klassieker geschreven door Robert Plant en Jimmy Page. Plant zou de tekst -naar eigen zeggen- 80% in een kwartier hebben geschreven. Het gaat over een vrouw die alles krijgt wat haar hartje begeert, maar er nooit iets voor terug geeft of waardering geeft.

Het origineel verschijnt nooit op single en wordt zodoende ook nergens een hit. Toch is ‘Stairway to heaven’ niet meer weg te denken in vele eindlijstjes. De eerste die een hit met de klassieker scoort is Farian Corporation. In de Billboard 100 is het zelfs de enige versie die tot heden de lijst heeft gehaald. Frank Farian krijgt het voor mekaar Toto-leden Steve Lukather, David Paich en Bobby Kimball te strikken.

Andere versies hebben minder succes, al hebben ook o.a. Dolly Parton (2002), Mary J. Blige (2010) en zelfs Patrick Paay (1975) zich hieraan gewaagd. Maar ook bijzonder is de didgeridoo- en wobble boardversie van Rolfok Harris, die er in Engeland nog een hitje mee heeft.

Toch zou ook Led Zeppelin leentjebuur hebben gepleegd en zou het intro sterk lijken op instrumentaal nummer ‘Taurus’ van de band Spirit, ooit een voorprogramma van Led Zeppelin. Toch wees de rechter dit uiteindelijk van de hand: Led zeppelin heeft geen plagiaat gepleegd met Stairway to heaven

Beluister origineel

Ministry – Lay lady lay (1996)

Ministry – Lay lady lay
Lay lady lay
Amerikaanse industrialmetal formatie rond zanger Al Jourgenson (geb als Alejandro Ramírez Casas, geboren in Cuba). Ministry boekt vooral vanaf 1992 succes met album ‘Psalm 69’ en tourt met het Lolapalooza-circus

(o) Dylan, Bob – Lay lady lay (1969). Het nummer was aanvankelijk geschreven voor film “Midnight Cowboy”, maar was te laat klaar voor de release van deze. Meerder malen gecoverd door o.a. The Everly Brothers, The Isley Brothers en Duran Duran. Volgens country legende Johnny Cash speelde Dylan het nummer voor het eerst bij hem thuis, in gezelschap van onder meer Joni Mitchell, Graham Nash en Kris Kristofferson waren er ook om nieuwe nummers te spelen. Zo speelde laatstgenoemde ‘Me and Bobby McGee’ (later vooral bekend van Janis Joplin).

Simpson, Sturgill – In bloom (2016)

Sturgill Simpson – In bloom
In bloom
Deze Amerikaanse artiest neemt deze versie op als hommage aan Kurt Cobain. Sturgill schreef de rechthebbenden van het nummer een brief en vroeg ze vanwege een kleine tekstfout om excuus “and I’m sorry. I didn’t mean to screw the song up.” Met deze bijzondere en ingetogen versie -met bijzondere videoclip- zij het hem vergeven

(o) Nirvana – In bloom (1991). Van het legendarische album ‘Nevermind’.

Spears, Britney – (I can’t get no) Satisfaction (2000)

De versie van mevrouw Spears van album ‘Oops!…I did it again’ verschijnt nog weleens in lijstjes van slechtste covers ooit Luister

(o) Rolling Stones, the – (I can’t get no) Satisfaction (1965). Het eerste wereldwijde succes (waaronder nummer 1 in de VS) van de Stones, met kenmerkende gitaarriff van Keith Richards. Is honderden keren op plaat gezet, overzicht. De meest noemenswaardige zijn de covers van Otis Redding (1965), Aretha Franklin (1968) en Devo (1977), bijzonder zijn ook de versies van Samantha Fox (1987) en Vanilla Ice (1989).

 

Lavigne, Avril – Imagine (2007)

De cover van deze Canadese zangeres was voor een John Lennon-tribute album om mensen in Darfur te helpen. Deze duikt in vele lijstjes met de slechtste covers ooit op

(o) Lennon, John – Imagine (1971). Zeer veel gecoverd door de jaren heen. Een overzicht:

Covers ‘Imagine’.

Dus dat het nummer -in 2015 nog nummer 1 in de Top 2000- invloedrijk is, moge duidelijk zijn. Zo is ‘Imagine’ het officiële lied van mensenrechtenorganisatie Amnesty International.